بسم الله الرحمن الرحیم

آنچه که می نویسم در وصف پروانه های است که گرد تا گرد من چرخیدند تا من هم پر و بالی بگیرم

به حقیقت افرادی در زندگی آدم تاثیر بسزایی دارند که نمی توان آنها را فراموش کرد.

1- در وصف یار پرواز کرده به آسمانها شهید علی اصغر شایق که همچون استادی در ردای دوستی مرا هدایت کرد او بود وسیله ای برا شناخت حقیقت زندگی . به دوستان بر نخورد ولی هر چه می گردم دیگر دوستی مانند او نمی بینم او به واقع دوست حقیقی بود . هنوز یاد و خاطره اش من را به گریه وا می دارد حال که این مطلب را می نویسم اشک در چشمانم جای گرفته به راستی زمانی که می بینم او در کنار من نیست احساس تنهایی می کنم این مطلب را تا به حال نگفته بودم نمی دانم چه چیز باعث شد این کلمات به زبان دست جاری شود . دوستی بود که توانست با عشق پرواز کند . هرچه بنویسم باز هم کم است چرا که آنچه در سینه از او دارم قابل بیان نیست همین ......

2- در وصف همه استادان و معلمان که عاشقانه مرا هدایت کرده اند از تمامی آنها کمال تشکر را دارم ای کاش که قدر آنها را بیشتر می دانستم . انشا الله در تمام مراحل زندگی موفق باشند . اما از یکی از اساتیدم باید به طور خاص تشکر کنم راستش ایشان استاد نجار بودند اما در واقع استاد اخلاقی برای من بودند تا به حال کسی را اینقدر با عقیده واستقامت ندیده بودم ایشان در طول دوره آموزش روش دینداری را به من آموزش دادند استادی که در کل دوره به من آموخت نباید خود را به دنیا فروخت نباید به خاطر دیگران دین را کنار گذاشت هر که می خواهد باشد چه رئیس و چه ........ داستان ها دارد که اگر وقت شد برایتان تعریف می کنم .

فقط یک چیز دیگر لازم است اینکه نام ایشان منظورم استاد نجاریم استاد سلیمیان بود . که همیشه آیه أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ اللَّـهَ يَرَىٰ (آیا او ندانست که خداوند می بیند ) بر سر زبانش بود و حتی یک تابلو از همین آیه در اتاقش نصب بود .

از همین جا از تمامی اساتید و معلمان خود کمال تشکر را دارم